Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/17202 E. 2024/8550 K. – Çocuğun Nitelikl

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/271 E., 2016/131 K. SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, şikayetçi Bakanlık vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Şikayetçi Bakanlık vekilinin sanıklar hakkında kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği yönünden; sanık ... hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. GEREKÇE Sanık ...'ın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi aracılığıyla temin edilen nüfus kayıt örneğinin incelenmesinde, sanığın hükümden sonra 04.04.2022 tarihinde öldüğüne dair Adli Tıp Kurumu'nun 04.04.2022 tarih ve 1537 sayılı belgenin düzenlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 64 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunduğu belirlenmiş, aynı gerekçeyle Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. II. KARAR A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Sanıklar Hakkında Kurulan Hükümlere İlişkin Temyiz İsteği Yönünden 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, vaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ... Müdafiinin Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereği 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan sanık hakkında görülen kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası ve ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2024 tarihinde karar verildi.