Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/15777 E. 2024/9049 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/15777
Karar No
2024/9049
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/394 E., 2016/92 K. SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı, düşme TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet savcısı, şikayetçi Bakanlık vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ Suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden ceza verilmesine yer olmadığına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemlerinin çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğunun kabulüyle kamu davasının düşmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 30.maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararlarının usul ve kanuna aykırı olup kararın bozulması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir. III. GEREKÇE A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığı anlaşıldığından, vaki temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği reddine karar vermek gerekmiştir. Belirtilen gerekçeyle Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir. B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden 1. Mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunmalar ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, suça sürüklenen çocuk ve sanığın mağdurenin on beş yaşından küçük olduğunu bilmediklerine ve mağdurenin de yaşını on altı olarak söylediğine yönelik beyanları nazara alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ve sanığın mağdurenin yaşı konusunda hataya düştüğü kabul edilerek; suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 104/1. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu, sanığın eyleminin ise bu suça yardım niteliğinde olduğu gözetilip, mağdure ve annesinin kovuşturma aşamasında alınan beyanlarında şikayetçi olmadıklarını beyan etmeleri nedeniyle kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. 2. Yukarıda açıklanan gerekçe doğrultusunda Tebliğnamade bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. IV. KARAR A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle, Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1.maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen şikayet yokluğu nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/15777, K. 2024/9049, T. 23.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-15777-e-2024-9049-k-617782fba6cd