Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/15427 E. 2023/920 K. – Reşit Olmayanla

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki HÜKÜM : Mahkûmiyet Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 23.11.2015 tarihli ve 2015/3346 Esas sayılı iddianame ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan dava açılmıştır. 2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/320 Esas, 2016/103 Karar sayılı kararı sanığın eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık müdafiinin temyiz isteği;cezalandırılmasına yeterli delil olmadığına, mahkemece yeterli araştırma yapılmadığına, ve re'sen tespit edilecek temyiz sebeplerine ilişkindir. 2. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerektiğine, alt sınırdan cezalandırılması, takdiri indirim uygulaması ve cezanın ertelenmesi hatalı olduğuna ve re'sen tespit edilecek temyiz sebeplerine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Mahkemece "Sanığın mağdure ile cinsel ilişkiye girdiğini kabul etmemekle birlikte mağdurenin ve tanıkların bulunduğu evde beraber bulunduklarını kabul etmesi, mağdurenin cinsel ilişki yönünden iddiası, bu iddia ile uyumlu ancak ilişkinin ... dahilinde olduğuna ilişkin tanıklar ... ... ve ...'in beyanları, tanık ...'in hazırlık beyanının içeriği, mağdureye ait doğum tutanağı içeriği, mağdureye ait doktor raporu içeriği ve tüm dosya kapsamı beraber değerlendirildiğinde; Mağdure ... ... ...'nın normalde ... ... İlk kabul biriminde bakım ve koruma altında bulundğu, suç tarihinden iki gün kadar önce arkadaşı ... ile birlikte ... Mahallesinde bulunan ... sitesindeki bir apartman dairesine girdiği, kalmaya başladıkları, iki gün kadar burada kaldıkları, suç tarihinde sanık ... ile tanıklar ... ve ...'in bu eve geldikleri, bir süre sohbet ettikleri, sonrasında mağdure ile sanığın ayrı bir odaya giderek kapıyı kilitledikleri, burada aralarında yakınlaşma olduğu, bu yakınlaşma sonucu sanık ile mağdurenin ... dahilinde cinsel ilişkiye girdikleri, cinsel ilişkinin zorla yapıldığına ilişkin müştekinin soyut iddiası dışında herhangi bir delil bulunmadığı, aslen mağdurenin beyanlarının gerçeği yansıtmadığının sabit olduğu, zira hemen bitişik odada arkadaşlarının bulunduğu, bağırması veya seslenmesi durumunda rahatlıkla duyulabileceği, aslen mağdurenin sanıkla beraber olma konusunda daha istekli olduğunun tanık beyanlarıyla anlaşıldığı, bu itibarla mağdurenin beyanlarının gerçeği yansıtmadığı, sanığın sübut bulan eyleminin 15 yaşından büyük mağdure ile rızası dahilinde cinsel ilişki suçu olduğu anlaşılmış ve sanığın atılı suçtan değişen suç vasfına göre cezalandırılmasına karar vermek gerekmiştir. Her ne kadar mağdure Sazak bölgesinde sanıkla ikinci kez cinsel ilişkiye girdiklerini iddia etmiş ise de, buna ilişkin delil bulunmadığı gibi bu konuda açılmış kamu davasının da bulunmadığı anlaşılmakla sanık hakkında TCK 43 maddesi uygulanmamıştır. Sanığın sabıkasında bulunan ve açıklanması geri bırakılan mahkumiyet hükmünün denetim süresi içerisinde atılı suçu işlediği, dolayısıyla hakkında yasal engel bulunması sebebiyle yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği anlaşılmıştır." şeklinde kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/320 Esas, 2016/103 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2023 tarihinde karar verildi.