Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/15345 E. 2024/6384 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/138 E., 2016/74 K. Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Hükmedilen ceza miktarına göre sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR Burhaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.04.2016 tarihli ve 2014/138 Esas, 2016/74 Karar sayılı kararı ile; sanık ile şikayetçinin 10.09.2012 tarihinde boşandığı, müşterek çocuklarının şikayetçinin yanında kaldıkları, şikayetçi ve çocukların ihtiyaçlarının sanık tarafından karşılandığı ayrıca sanığın şikayetçiyle rızası dışında zorla zaman zaman cinsel ilişkiye girdiği, son olarak sanığın 12.05.2014 günü şikayetçinin ikametine geldiği ve zorla vajinal yoldan cinsel ilişkiye girdiği, iki gün sonra yani olayın ortaya çıktığı tarihte 14.05.2014 günü yine belirtilen ikamete gelerek şikayetçi ile cinsel ilişkiye girmeye çalıştığı, şikayetçinin direndiği, bunun üzerine sanığın şikayetçiye hitaben "orospu çocuğu, kaşar, seni kerhaneye satacağım, sen kendin para kazan, benden isteme, amına koyayım." dediği ve saçından sürüklemek suretiyle yatak odasına götürdüğü, yatak odasında yatağın üzerine attığı ve elbiselerini çıkartmaya çalıştığı, bunun üzerine şikayetçinin sanığa direndiği, buna sinirlenen sanığın şikayetçiyi darp ettiği, daha sonra ikametten ayrılırken şikayetçiye hitaben "eğer polise gidersen senin kafana sıkar öldürürüm" diyerek tehdit ettiği, şeklinde kabul edilen olayda; sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan, 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/2, 43, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, tehdit suçundan aynı Kanun’un 106/1, 62, 50/1-a ve 52/1. maddeleri uyarınca 3.000 TL adli para cezasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle Suçların sübuta ermediğine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve tehdit suçlarından yürütülen yargılama kapsamında dinlenen tanık Emsal'in beyanlarında şikayetçinin zaman zaman sanığı eve çağırdığını belirtmesi, sanığın şikayetçiyle rızası dahilinde birçok defa ilişkiye girdikleri ve sanığın üzerine kayıtlı aracı şikayetçinin kullandığı yönündeki savunması ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında İlk Derece Mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin sübuta ilişikin temyiz istemi yerinde görülmüş, Tebliğname görüşüne kısmen iştirak olunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Burhaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.04.2016 tarihli ve 2014/138 Esas, 2016/74 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,26.06.2024 tarihinde karar verildi.