Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/14807 E. 2023/961 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Kütahya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2015/588 Esas, 2016/166 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; taraflar arasında husumet bulunmadığı, olayı sıcağı sıcağına ihbar ettiği, katılanın aşamalardaki anlatımlarının istikrarlı olduğu ve olay günü katılanın eve gittiği esnada araçla gelen sanığın "Bir bakar mısın hazırım gel al, gel bebeğim, al ağzına" dediği ve cinsel organını göstermek suretiyle üzerine atılı cinsel taciz suçunu işlediği ve bu nedenle mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Olay günü saat 03.15 sıralarında katılanın bulvarda yalnız olarak yürüyerek eve gittiği sırada, arkasından gelen bir araçtan erkek sesli bir şahsın "Bir bakarmısın, hazırım gel al" dediği, ancak katılanın yoluna devam ettiği, sanığın yavaş yavaş yanından geçerken "Gel bebeğim, al ağzına" dediği, katılanın korktuğu için cevap veremediği, sanığın sağ elinin direksiyonda olduğu, sol eli ile cinsel organını pantolonundan çıkartıp katılana gösterdiği, katılanın evinin sokağına girdiğinde aracın plakasının ... ... *** olduğunu gördüğü, evin giriş kapısına girince sanığın uzaklaştığı, katılanın arkadaşı ...’e olayı anlattığı ve arkadaşının polisi aradığı, sanığın olay günü gece saat 01.45'te kız arkadaşına bakmak için gittiği esnada bir bayana yol verdiğini, atılı suçu işlemediğini beyan ettiği, katılanın sanığı teşhis ettiği dosya kapsamından anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, olayı hemen intikal ettirmesi, katılanın sanığı önceden tanımaması ve aralarında husumet bulunmaması, sanığın olay günü gece bir bayana yol verdiğini beyanla olay yerinde bulunduğunu kabul etmesi ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında sanığın teşhir suretiyle cinsel taciz suçunu işlediği ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi nedeniyle sanık hakkında verilen hüküm hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Kütahya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2015/588 Esas, 2016/166 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2023 tarihinde karar verildi.