Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/14805 E. 2024/10002 K. – Cinsel Saldırı

Konu: Cinsel Saldırı

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/14805
Karar No
2024/10002
Karar Tarihi
Konu
Cinsel Saldırı

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/750 E., 2015/961 K. SUÇ : Cinsel saldırı HÜKÜM : Mahkumiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık, üst yer Cumhuriyet savcısı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Gönen (Balıkesir) Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanığın Temyiz İsteği Üzerine atılı suçu işlemediğinden kurulan hükmün usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. B. Üst Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Şartları oluşmadığı halde zincirleme suç hükümlerinin uygulanmamasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; 1. İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçe kısmında sanığın eyleminin sarkıntılık aşamasında kalıp kalmadığına yönelik bir değerlendirme yapılmaksızın eylemin basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğunun kabulü ile hüküm kısmında da suç adının basit cinsel saldırı olarak belirtilip kabule uygun şekilde uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/1. maddesinin gösterilmesine karşın temel cezanın aynı Kanun'un 102/1-2. cümlesinde yer aldığı şekilde "2 yıl" olarak belirlenmesi ile karar başlığında suç adının "sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı" suçu olarak gösterilmesi suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması, 2. Kabul ve uygulamaya göre de; 5237 sayılı Kanun'un 51/1. maddesine göre, erteleme kararı verilebilmesi için altmış beş yaşını bitirmiş olan kişiler bakımından ceza süresinin üst sınırının üç yıl olduğu hususu göz ardı edilerek UYAP üzerinden alınan adli sicil kayıtlarına göre sabıkası olmayan ve 03.03.1941 doğumlu olup suç tarihinde 65 yaşından büyük olan sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezası ile ilgili olarak yargılama sırasında alınan savunmasında lehe olan hükümlerin uygulanması talebinde bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesine göre hükmolunan hapis cezasının ertelenip ertelenmeyeceğinin tartışılmaması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gönen (Balıkesir) Asliye Ceza Mahkemesinin, kararına yönelik sanık ve üst yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye farkı gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/14805, K. 2024/10002, T. 25.11.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-14805-e-2024-10002-k-d4a0abeb922e