Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/14512 E. 2024/6248 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/294 E., 2016/54 K. Şikayetçi Bakanlık vekilinin kanun yolu aşamasında davaya katılma hakkının ve dolayısıyla hükmü temyize hakkının bulunmadığı belirlenmiştir. Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-b, 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nin kararı ile sanığın, çocuğun cinsel istismarı suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103/1-a-b, 103/3, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık Müdafii Av. ...'in Temyiz Sebebi Şikayetçi tarafın atılı eylemlerin gerçekleşmediğini belirterek şikayetinden vazgeçtiği, disiplin soruşturmasında sanığın mağdureye yönelik cinsel istismarda bulunmadığına karar verildiği, dosyada mağdurenin sonradan değişen çelişkili beyanları dışında delil bulunmadığı, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı beyanıyla, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir. B. Sanık Müdafileri Av. ... & Av. Mine Tuncay'ın Temyiz Sebebi Atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı, sanığın mağdureye yönelik herhangi bir fiziki temasının bulunmadığı, disiplin soruşturmasında sanığın mağdureye yönelik cinsel istismarda bulunmadığına karar verildiği, mağdurenin tutarsız beyanlarda bulunduğu, mesaj içeriklerinde fiziksel bir temasın varlığına dair herhangi bir yazışma yapılmadığı, şikayetçi tarafın atılı eylemlerin gerçekleşmediğini belirterek şikayetinden vazgeçtiği, kararın gerekçesiz olduğu beyanıyla sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalarda değişen çelişkili beyanları, tanık anlatımları, savunma ve tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak Mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağı dikkate alındığında Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE B. Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemleri Yönünden Gerekçe bölümünde yer alan nedenlerle İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafilerinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2024 tarihinde karar verildi.