Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/13762 E. 2023/7764 K.

MAHKEMESİ : Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/377 E., 2015/334 K. SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ve müdafii, şikâyetçi Bakanlık vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma Suça sürüklenen çocuk (SSÇ) hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Şikâyetçi Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının olay tarihinde yurtta kalan katılan mağdure yönünden ilgili kamu davalarına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkı bulunup, Bakanlık vekilinin hükümleri temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince Bakanlığın katılan, vekilinin ise katılan Bakanlık vekili sıfatıyla davaya katılmasına karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. SSÇ hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) "109/1, 109/3-a-f, 109/5", çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüsten aynı Kanun'un "103/2, 35/2" maddeleri uyarınca cezalandırılması için kamu davası açılmıştır. 2. Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.11.2015 tarihli ve 2013/377 Esas, 2015/334 Karar sayılı kararı ile; SSÇ'nin çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 2 yıl, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (f) bentleri, beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 4 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 18.06.2020 tarihli 14-2020/50347 sayılı kısmî onama ve kısmî bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. SSÇ Müdafiinin Temyiz İsteği Sebep bildirmeksizin kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B. SSÇ'nin Temyiz İsteği Katılan mağdureyi tehdit etmediğini ve atılı suçları işlemediğini beyanla kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği SSÇ’nin üst sınırdan cezalandırılması ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR SSÇ'nin birlikte yaşadığı tanık ...'in arkadaşı olan katılan mağdureyle olay günü evde yalnız kaldıkları, bu sırada katılan mağdureye kız olup olmadığını sorduğu, elindeki tüfeği katılan mağdureye doğrultarak ''Sessiz ol, yatağa geç, ben de geleceğim'' dediği, yatağa yatan katılan mağdurenin yanına yatarak beline sarıldığı ve katılan mağdureyi öpmeye çalıştığı, katılan mağdurenin ağlamaya başlaması, SSÇ'yi ittirerek bağırırım demesi üzerine SSÇ'nin elindeki tüfeği odada bulunan bazanın altına koyduğu, katılan mağdurenin üstüne oda ve evin kapısını kilitleyerek dışarı çıktığı iddiasıyla çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması için kamu davası açıldığı, SSÇ'nin atılı suçlamaları reddettiği, katılan mağdurenin kilitli bulunduğu odanın penceresinden yardım istemesi, olay yerine gelen polislerce kilitli bulunduğu odadan çıkarılmasıyla intikalin gerçekleştiği, Mahkemece yapılan yargılama neticesinde katılan mağdurenin beyanları, tanık ifadeleri, raporlar ve tutanaklar dikkate alınarak SSÇ'nin atılı suçlardan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE 1. Dosya içerisinde mevcut Bursa Dörtçelik Çocuk Hastanesinin 23.10.2010 tarihli sağlık kurulu raporunda; SSÇ'nin hafif mental reterdasyon rahatsızlığının ve %50 engelinin bulunduğunun düzenlendiği dikkate alındığında; 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları kapsamına girebilecek herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, şayet varsa bu nedenle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayacağı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 7 nci ve 23 üncü maddelerine göre oluşturulmuş üniversite hastane heyetinden rapor alınarak sonucuna göre SSÇ'nin hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuş, bozma sebebine göre katılan Bakanlık vekilinin SSÇ'nin üst sınırdan cezalandırılmasına yönelik temyiz isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir. 2. Bozma sebebi ve gerekçesine göre Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. V. KARAR Gerekçenin bölümünde açıklanan nedenle, Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.11.2015 tarihli ve 2013/377 Esas, 2015/334 Karar sayılı kararına yönelik SSÇ ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı sebeple uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2023 tarihinde karar verildi. Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.