Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/13362 E. 2024/6275 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/72 E., 2016/301 K. Sanık müdafiinin temyiz isteminin kesin nitelikte olan kasten yaralama ve hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararlarına ilişkin olduğu anlaşılmıştır. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden; sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kötü muamele suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kötü muamele suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/2,43/1, 232/1 maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.07.2016 tarihli ve 2016/72 Esas, 2016/301 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın üzerine atılı suçlardan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın nitelikli cinsel saldırı ve kötü muamale suçlarını işlediği sabit olduğundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Mahkemenin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir. B. Tebliğname Yönünden Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi üzerinden yapılan incelemede katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesini 16.09.2016 tarihinde sistem üzerinden elektronik imza ile imzalayarak gönderdiği, Mahkemece kaydının 19.09.2016 tarihinde yapıldığı, 2016 yılında resmi tatil olan Kurban Bayramının 4. gününün temyiz süresinin son günü olan 15.09.2016 tarihine gelmesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 39/4 maddesi gereğince 16.09.2016 tarihinin temyiz süresinin son günü olduğu anlaşılmakla Tebliğnamede kısmi ret isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. IV. KARAR A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden Sanık hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26.maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2024 tarihinde karar verildi.