Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/11744 E. 2022/8823 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten mahkumiyet İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma, tanık anlatımları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın komşusu olan mağdureye olay günü evine gelmesinin ardından saldırarak yatağa yatırdığı, pantolonunu dizlerine kadar sıyırdığı mağdurenin bağırmasını engellemek için ağzını kapattığı ve boğazını sıktığı, direnmeye devam eden mağdurenin aşılabilir direnci dışında nitelikli eylemini tamamlamasına engel başkaca harici sebep olmaksızın kendiliğinden bıraktığı ve mevcut haliyle sübuta eren eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 102/1. maddesinde düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturduğu dikkate alınarak bu suçun şikayet üzerine takip edilen suçlardan olup mağdurenin 29.04.2015 tarihli celsede mevcut şikâyetinden vazgeçmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 73/6. maddesi gereğince sanıktan şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi, Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, Sanık hakkında Terme Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2013 gün ve 2012/506 Esas 2013/159 Karar sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan doğrudan tayin olunan adli para cezasının miktarı itibarıyla 1412 sayılı CMUK’nın 305/2. maddesine göre kesin olmasından dolayı tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden müsnet suçtan tayin edilen cezanın 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik uygulanmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.