Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/11713 E. 2025/5026 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi KARAR TARİHİ : 13.04.2018 SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Mahkumiyet, istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarlarına göre 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında iki kez çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Düzce 1. Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince sanığın katılan mağdureye karşı 2015 Eylül ayındaki çocuğun cinsel istismarı eylemi ile aynı tarihteki kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemleri nedeniyle hakkında atılı suçlardan kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, sanığın katılan mağdureye karşı 2014 yılı 28 Haziran tarihinden öncesinde gerçekleştiği eylemi nedeniyle atılı suçtan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesindeki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun'da düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair yeterli delil olmadan mahkumiyet hükmü kurulmasının ve lehine olan Kanun hükümlerinin değerlendirilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. B. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Özetle sanığın katılan mağdureye yönelik ilk eyleminin 2014 Temmuz ayında gerçekleştiğine ve 6545 sayılı Kanun ile değişik Kanun maddelerinin uygulanması gerektiğine ve eksik kovuşturma yürütüldüğüne ilişkindir. III. GEREKÇE A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, gerçekleştirilen yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. B. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Hükümler Yönünden Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Bölge Adliye Mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; 1. Katılan mağdurenin aşamalardaki anlatımları ile tüm dosya kapsamına göre sanığın katılan mağdureye karşı 2015 Eylül ayında gerçekleşen arabanın içerisinde katılan mağdurenin bacaklarını okşaması şeklindeki eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alınarak hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi, 2. Sanığın, katılan mağdureye karşı bir suç işleme kararının icrası kapsamında 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesindeki 2013 Temmuz tarihindeki eylemi ile 6545 sayılı Kanun değişikliği sonrasındaki 2015 Eylül tarihindeki sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı eylem tarihleri arasında herhangi bir fiili veya hukuki kesinti yaşanmadığı anlaşılmakla, sanığın son eyleminin sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı olduğu da gözetilerek, sanığın zincirleme şekilde (sarkıntılık suretiyle) çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerekirken suç işleme kastının yenilendiği gerekçesiyle eylemler bölünerek yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararında katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Hükümler Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2025 tarihinde karar verildi.