Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/11670 E. 2024/6786 K. – Cinsel Saldırı

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/95 E., 2015/361 K. SUÇ : Cinsel saldırı HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/1, 3-b, 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Beykoz 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2014 tarihli ve 2013/166 Esas, 2014/564 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı suçu kapsamında kalma ihtimali bulunduğundan bahisle görevsizlik kararı verilerek dosya Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiş; İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2015 tarihli ve 2015/95 Esas, 2015/361 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 102/1, 3-b, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Mahkemece katılanın çelişkili beyanlarına haksız olarak itibar edildiğine, sanığın muayene sınırları içerisinde kalan eyleminin cinsel saldırı olarak nitelendirilemeyeceğine, olayda nitelikli halin bulunmadığına ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE Beykoz Devlet Hastanesinde doktor olarak çalışan sanığın olay günü katılanı muayene ettiği sırada cinsel saldırıda bulunduğu iddia edilen olayda sanığın katılan üzerinde kamu görevinden kaynaklanan nüfuzunun olmadığı anlaşılmakla dosya içeriğine göre sanık hakkında tayin olunan cezanın 5237 sayılı Kanun'un 102/3-b maddesi uyarınca artırılması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 8.Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.07.2024 tarihinde karar verildi.