Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/10756 E. 2024/4464 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/176 E., 2019/390 K. Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 103/3-a, 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.12.2015 tarihli ve 2015/284 Esas, 2015/403 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103/2, 39/2-c, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararının sanıklar müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 21.06.2016 tarihli ve 2016/1726 Esas, 2016/6139 Karar sayılı kararı ile "Oluş ve kabule göre; sanık ... ...’nin, Hasan Deniz ile Oktay’ın nitelikli cinsel istismar eylemlerine 5237 sayılı TCK’nın 39/2-c. maddesi gereğince katıldığı ve iddianamede her iki eyleme iştirak ettiğine dair anlatım bulunduğu, sanık Hasan Deniz ile suça sürüklenen çocuk Oktay haklarında ayrı ayrı mahkûmiyet hükümleri kurulması karşısında sanık ... ... hakkında da iki kez mahkûmiyet hükmü kurulması gerekirken, hangi sanığın eylemine iştirak ettiği de belirtilmeden yazılı şekilde tek hüküm kurulması..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.09.2016 tarihli ve 2016/254 Esas, 2016/283 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103/2, 39/2-c, 62, 53. maddeleri uyarınca iki kez 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 31.01.2019 tarihli ve 2016/11656 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararı ile "Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; oluşa uygun kabule göre, haklarında atılı suçtan kurulan mahkumiyet hükümleri daha önce temyiz incelemesinden geçerek kesinleşen suça sürüklenen çocuk .... ile sanık ...'in, olay günü on dört yaşındaki mağdureyi kaldığı yurttan araçla almalarının ardından seyir halindeki araca yolda binen sanık ... ...'nin babaannesine ait köy evine gidilmesinden sonra ...'le ... dışarıda beklediği sırada ...ile mağdurenin evde cinsel ilişkiye girdikleri ve aynı gece ... 'in de aynı odada birlikte kaldığı mağdureyle cinsel ilişkiye girdiği tüm dosya içeriğinden anlaşılmakla, bu kapsamda sanık ... ...'nin, olay günü ... ile ...'in değişik zamanlarda mağdureyle cinsel ilişkiye girmeleri için yer temin etmek suretiyle bu kişilerin mağdureye karşı işledikleri çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna yardım eden sıfatıyla iştirak ettiği gözetilerek, müsnet suçu zincirleme şekilde işleyen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/2, 39, 43/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, yazılı şekilde iki kez mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayini..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2019 tarihli ve 2019/176 Esas, 2019/390 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103/2, 39/2-c, 43/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzelterek onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın aşamalarda istikrarlı ve samimi anlatımlarda bulunduğuna, müvekkilin gezmek maksadıyla sanıklara eşlik ettiğine, müvekkilin yer temin etme kastı bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat etmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Belirtilen gerekçeyle Tebliğnamedeki görüşe kısmen iştirak edilmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,14.05.2024 tarihinde karar verildi.