Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/10122 E. 2024/2588 K. – Cinsel Saldırı

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/318. E., 2015/39 K. SUÇ : Cinsel saldırı HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında, suç tarihinde saat 20.35 sıralarında, evine doğru yürümekte olan katılanın arkasından giderek cinsel organından tutup, beline sarılarak cinsel saldırıda bulunduğunun kabulü ile cinsel saldırı suçunu işlediği iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2015 tarihli ve 2014/318 Esas, 2015/39 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un, 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi lehe olan 102 nci maddesinin birinci fıkrası ile aynı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ...'in Temyiz İsteği Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesine, lehe hükümlerin uygulanmamasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Katılanın beyanı, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, olay tarihinde yürümekte olan katılanın arkasından gelerek cinsel organını sıkmak ve sarılmak şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. 2. Kabul ve uygulamaya göre de; hükümden sonra 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilâmıyla verilen iptal kararı ile 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesindeki değişiklikler nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılması lüzumu bozmayı gerektirmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde nedenlerle Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2015 tarihli ve 2014/318 Esas, 2015/39 Karar sayılı kararına yönelik sanık ...'in temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2024 tarihinde karar verildi.