Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2013/3619 E. 2013/8954 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2013/3619
- Karar No
- 2013/8954
- Karar Tarihi
Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme Hüküm : TCK'nın 314/3, 220/7. maddesi yollamasıyla, TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 220/7, 62, 53 ve 58/9. maddesi uyarınca mahkumiyet Temyiz edenler : Sanıklar ..., ... ve ... müdafileri ile sanık ...
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Hükmedilen cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nın 318. maddesi uyarınca, sanık ...'ün de yasal süreden sonra olan temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 2- Sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki hükümlere yönelik temyizlere gelince; Terör örgütlerinin yurtiçi ve yurtdışındaki kamplarına örgüte katılmak üzere eleman göndermenin, bu örgütlere üye sağlamanın başlıca yollarından biri olduğu, terör örgütlerinin amaç suçun işlenmesi yolunda güven, disiplin ve sıkı irtibata önem veren iş bölümüne dayalı, hiyerarşik düzene sahip yapılar olarak istihbarat, gizlilik, güvenlik ve denetim konularında duyarlı oldukları, işleyiş ve yapılanma itibariyle bu özellikleri gösteren terör örgütlerinin, örgütün "hiyerarşik yapısına" dahil edilmek üzere gönderilen elemanları, irtibat halinde olmadıkları, güvenilir bulmadıkları, denetlemedikleri kaynaklardan kabul etmeyecekleri gibi, gizlilik ve güvenlik kuralları ile hiyerarşiye uymayan kişilerin bu tür faaliyetlerine de izin vermeyecekleri, terör örgütlerine yeni eleman temin etme, barındırma, gönderme veya ulaşımını sağlama gibi faaliyetlere ilişkin organizasyonun örgütsel yapı dışında değerlendirilemeyeceği göz önüne alındığında; Somut olay bakımından; temyiz talebi reddedilen sanık ...'ün, örgütsel bilincin geliştirilmesi ve askeri eğitimin verilmesi amacıyla PKK terör örgütünün dağ kadrosuna katılmaya ikna edilen ..., ..., ... ve ... ile buluştuğu, organizasyonu bu iş için kendisine verilen sim kartını kullanarak gerçekleştirdiği, adı geçen tanıkları Irak'a gidecek olan kamyonun kasasında hazırlanmış yere yerleştirdiği ve sonrasında yakalandığı, olay yeri tespit, yakalama, teşhis tutanakları, tanık anlatımları, sanık savunması ile tüm dosya kapsamından anlaşıldığı, böylelikle belli bir organizasyon dahilinde ve gizlilik içerisinde hareket ederek tanıklarla irtibata geçip onların örgütün kırsal kadrolarına katılmalarına yönelik faaliyette bulunan sanığın eylemlerinin, hiyerarşik yapısına dahil olmak suretiyle örgüte üye olma suçunu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddelerindeki atfın niteliği ve aleyhe temyiz olmaması karşısında sonuca etkili görülmediğinden, Sanıklar hakkında öncelikle temel ceza tayin edilip sonrasında TCK'nın 220/7. maddesinin 2. cümlesindeki indirim uygulandıktan sonra devamında 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince arttırım yapılması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.