Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2010/14411 E. 2012/3959 K.

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Silahlı terör örgütüne yardım, patlayıcı madde bulundurma, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması Hüküm : 1- 765 sayılı TCK'nın 169, 59/1, 31, 40, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- 5237 sayılı TCK'nın 170/1-c, 62/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet 3- 5237 sayılı TCK'nın 174/1-2, 62/1, 61/8, 63, 52/4, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Herbir suç nedeniyle hükmedilen cezaların süresine göre koşulları oluşmadığından sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nın 318. maddesi gereğince REDDİNE, Sanıkların örgüte müzahir yayın yapan internet sitelerinde yayımlanan eylem çağrıları üzerine korsan gösteriye katılıp, slogan atarak bulundurdukları molotofları attıklarının iddia ve kabul edilmiş olması karşısında; sanıkların gerçekleştirdikleri bu eylemleriyle silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işledikleri gözetilmeden, suç tarihinde yürürlükte bulunan 3713 sayılı Kanunun 2/2. maddesi yollaması ile 314/2. maddeleri uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek eylemlerinin silahlı terör örgütüne yardım olduğu kabul edilip cezalandırılmalarına karar verilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanıklar hakkında patlayıcı madde bulundurma suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmaması, madde ile düzenlenen hak yoksunluğunun kazanılmış hak teşkil etmeyip, güvenlik tedbiri niteliğinde bulunması ve hürriyeti bağlayıcı cezanın kanuni sonucu olarak her zaman uygulanması mümkün görülmüştür. 5237 sayılı TCK'nın 58/9. maddesi infaz rejimi ile ilgili olup kazanılmış hak oluşturmayacağı da gözetilerek örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen patlayıcı madde bulundurma ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından mahkumiyetine karar verilen sanıklar hakkında anılan maddenin uygulanması konusunda her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.