Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/23232 E. 2025/5570 K. – Hükümlü Veya

Konu: Hükümlü Veya Tutuklunun Kaçması

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2024/23232
Karar No
2025/5570
Karar Tarihi
Konu
Hükümlü Veya Tutuklunun Kaçması

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/719 E., 2024/967 K. SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Yargıtay Bozma İlâmı Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 25.10.2023 tarihli kararının sanık tarafından temyizi sonrasında Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 27.02.2024 tarihli ve 2023/5129 Esas, 2024/1802 Karar sayılı kararı ile " sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayininin hukuka aykırı bulunduğu " gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Bozma üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 05.06.2024 tarihli ve 2024/719 Esas, 2024/967 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292/1., 293., 62., 53. ve 58. maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ Sanığın Temyiz İstemi Delillerin hukuka aykırı olarak toplandığına, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 293. maddesinin uygulanmasının gerektiğine, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, savunma hakkının kısıtlandığına ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya kapsamına göre; ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın, koşullu salıverilme tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilerek tahliye edildikten sonra hakkında uygulanan denetim planına uymamakta ısrar etmesi nedeniyle, Nevşehir İnfaz Hakimliği'nin kararıyla kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verildiği, Nevşehir İnfaz Hakimliği'nin iki gün içinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığı'na teslim olunması gerektiği ihtaratını içeren kapalı ceza infaz kurumuna iade kararının usulüne uygun şekilde sanığa 25.10.2019 tarihinde tebliğ edildiği, ancak sanığın 2 günlük süre içerisinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığına teslim olmadığı şeklinde gerçekleştiğinin iddia edildiği olaya ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, delillerin hukuka uygun olarak toplandığı, yargılama süresince gerekli olan araştırmaların yapıldığı, sanığın savunma hakkının kısıtlanmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesi hükmünde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. Sanık hakkında kurulan hükümde gerekçeli kararda uygulama maddesinin ''5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 105/A-8. maddesi delaleti ile 5237 sayılı Kanun'un 292/1. maddesi" yerine sadece ''TCK’nun 292/1 maddesi" olarak belirtilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de bu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 05.06.2024 tarihli ve 2024/719 Esas, 2024/967 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Bölge Adliye Mahkemesinin hüküm fıkrasının 1. paragrafında yer alan '' TCK’nun 292/1 maddesi'' ibaresi silinmek suretiyle yerine gelmek üzere ''5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 105/A-8. maddesi delaleti ile 5237 sayılı Kanun'un 292/1 maddesi" ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Nevşehir 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2024/23232, K. 2025/5570, T. 02.07.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2024-23232-e-2025-5570-k-d14870b1cafd