Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/17908 E. 2025/4057 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/998 E., 2023/2031 K. SUÇ : 2313 sayılı Kanun'a aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Rize 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.03.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23/5 . maddesinin 2. cümlesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Rize 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.03.2023 tarihli kararı hakkında Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, duruşma açılarak verilen, 06.12.2023 tarihli kararı ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23/5. maddesinin 2. cümlesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Sanık hakkında atılı suçtan hüküm kurulurken alt sınırdan uzaklaşılmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. Sanığın Temyiz İstemi Satış amacı gütmediğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, kolluk görevlilerine, ... köyünde ikamet eden sanığın ailesinin ve dedesinin evinin bahçesinde kenevir yetiştirdiği, bu kenevirleri sattığı yönünde ihbarda bulunulması üzerine, sanığın ailesi ile ikamet ettiği ev ve eklentisi ile aynı köyde yer alan ve dedesine ait, kullanılmayan ev ve eklentisinde usulüne uygun olarak arama yapıldığı, sanığın dedesinin evinin bahçesinde iki farklı bölümde ekili vaziyette kenevir bitkilerinin ele geçirildiği, ayrıca ev içerisinde temyiz inceleme dışı olmak üzere kurutulmaya bırakılmış vaziyette kubar esrar niteliğinde kenevir bitkilerinin bulunduğu, sanığın kenevir bitkilerini kendi kullanımı için ektiğini ifade ettiği, bu şekilde sanığın atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olayda; 1. İhbar içeriği, suça konu kenevir bitkilerinin sayısı, ekili kenevirler dışında kurutulmaya bırakılmış vaziyette kenevir bitki parçalarının ele geçirilmiş olması, kenevir bitkilerinden elde edilecek esrar miktarına ilişkin ekspertiz raporunun boyları birbirine yakın olan kenevirler arasından numune olarak alınan kenevirler üzerinden yapılması hususları birlikte değerlendirildiğinde, Cumhuriyet savcısının numune olarak alınan 5 kök kenevir bitkisi esas alınarak hüküm kurulması gerektiğine ilişkin temyiz talebinin dosya kapsamına uygun düşmemekle birlikte, sanığın suça konu kenevir bitkilerini kendi kullanımı için ektiğine yönelik savunmalarının olağan hayat tecrübelerine ve dava dosyası kapsamına uygun düşmeyip suçtan kurtulmaya yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre, sanığın suça konu kenevir bitkilerini yetiştirme eyleminin 2313 sayılı Kanun'un 23/5. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, 2. Kabul ve uygulamaya göre de, Bölge Adliye Mahkemesince, müsadere kararı verilen ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesine karşın, sanık hakkında yeniden hüküm kurulurken adli emanette kayıtlı suça konu kenevir bitkilerinin müsaderesi konusunda bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hususları hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 06.12.2023 tarihli, 2023/998 Esas, 2023/2031 Karar sayılı kararının, ceza miktarı itibariyle sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Rize 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2025 tarihinde karar verildi.