Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/12256 E. 2025/938 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/4187 E., 2019/2249 K. SUÇ : 2313 sayılı Kanun'a aykırılık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2018 tarihli kararı hakkında sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, duruşma açılmadan verilen, 02.12.2019 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanık hakkında ihbar yapılmadığına, HTS kayıtlarından sanığın kamu davasına konu eylemle irtibatının bulunmadığına, kenevirlerin bulunduğu araziden bir kısmının sanığın kendisine ait olduğundan hareketle beraat kararı verilmesi gerektiğine, kabule göre; alt sınırdan cezalandırılmasına ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanması ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığa ait arazide hint keneviri bitkilerinin ekildiği, suça konu hint kenevirleri yetiştirdiği olayına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığa ait arazide yapılan arama tutanağı içeriği, sanığın dikili hint kenevirlerine bakım yaptığı esnada suç üstü yakalanması, sanık savunmaları, HTS kayıtları, kriminal rapor ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın esrar elde etmek amacıya hint keneviri ektiği şeklindeki kabulün, hukuka uygun olarak toplanan delillere dayanarak mahkumiyet hükmü kurulmasının, dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu, HTS kayıtlara göre sanığın suç tarihinden kısa bir süre önce kenevirlerin dikili olduğu yerde bulunduğunun anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 02.12.2019 tarihli ve 2018/4187 Esas, 2019/2249 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1.maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.02.2025 tarihinde karar verildi.