Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/12216 E. 2025/941 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2024/12216
Karar No
2025/941
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1673 E., 2020/2805 K. SUÇ : 2313 sayılı Kanun'a aykırılık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Ödemiş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.09.2019 tarihli 2019/83 Esas, 2019/6 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında hapis cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Ödemiş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.09.2019 tarihli 2019/83 Esas, 2019/6 Karar sayılı kararı hakkında sanıklar müdafiileri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, duruşma açılmadan verilen, 28.10.2020 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Sanık ... Müdafinin Temyiz İstemi Sanığın bağ evinde bulunan hint kenevirlerini kendisinin olduğunu samimi olarak kabul ettiğine, Mühre Tepe'nin devlete ait arazi olduğuna, sanığın maddi durumunun iyi olduğundan ticaret yapma amacının olmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. Sanık ... Müdafinin Temyiz İstemi Sanık hakkında ihbar bulunmadığına, diğer sanık ...'ın ikrarının bulunduğuna, ... mevkine sanıklardan başka çobanların, yoldan geçen vatandaşların, avcılık yapan birçok kişinin kullandığına, sanığın önceden kullanmış olduğu izmarit olabileceğinden şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanıkların kullanımındaki bölgede ve bağ evlerinde hint keneviri bitkisi ekildiği, suça konu hint kenevirlerini sanıkların yetiştirdiği olayına ilişkin olarak; Olayın intikal şekli, ihbar tutanağı ve içeriği, sanıkların aşamalardaki savunmaları, ele geçirilen hint keneviri bitki sayısı, ekspertiz raporları, keşif tutanağı ve bilirkişi raporuna, tanık beyanlarına, hint kenevirlerinin ele geçirilmesine ilişkin arama tutanağı ve tüm dava dosyası kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin beraat kararı verilmesi yönündeki temyiz talepleri yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 28.10.2020 tarihli, 2020/1673 Esas, 2020/2805 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ödemiş 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.02.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2024/12216, K. 2025/941, T. 06.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2024-12216-e-2025-941-k-079044184cbd