Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/12167 E. 2024/7196 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/4190 E., 2020/2165 K. SUÇ : Esrar elde etmek amacıyla kenevir ekimi yapmak HÜKÜM : Temyiz isteminin esastan reddi (asıl karar) - temyiz isteminin reddi (ek karar) TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ 1. Amasya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanığın 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2019 tarihli kararı ile sanığın 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 5 yıl hapis ve 12.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 24.11.2020 tarihli kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafi ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir. 4. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 15.12.2020 tarihli ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereği “temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir. II. GEREKÇE Sanığın İlk Derece Mahkemesi tarafından 5 yıl hapis ve 12.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf mahkemesi tarafından istinaf isteminin esastan reddine karar verildiği göz önüne alındığında, Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz isteminin reddine dair 15.12.2020 tarihli ek karar gerekçesinde isabetsizlik bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 15.12.2020 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2024 tarihinde karar verildi.