Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/2381 E. 2024/9079 K. – Kişiyi Hürriyetin

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/1064 E., 2022/353 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma KARAR : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması İnebolu Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2022 tarihli ve 2021/1064 Esas, 2022/353 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 35 inci ve 62 nci maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair hükmün temyiz edilmeksizin 06.07.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.05.2023 tarihli ve KYB-2023/61456 Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü; I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcığılının, kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, kayden 05.06.1998 doğumlu olup suç tarihi olan 31.08.2015 tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3. maddesi gereğince indirim uygulanmamasında isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; ‘‘Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder. ” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2. Resmî nüfus kaydı dava dosyasında mevcut olan hükümlünün, suç tarihinde onbeş yaşını doldurduğu on sekiz yaşını doldurmadığı, bu itibarla Mahkeme tarafından kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan belirlenen ceza miktarı üzerinden, 5237 sayılı Kanun’un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca (1/3) oranında yaş küçüklüğü sebebine dayalı kanunî indirim oranı uygulanmadığı tespit edilmiştir. Bu nedenle Kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüş ve 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. İnebolu Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2022 gün ve 2021/1064 Esas, 2022/353 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; hükmün (3) numaralı fıkrasından sonra gelmek üzere, "suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olması nedeniyle 5237 sayılı Kanını'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına” fıkrasının eklenmesine, dördüncü fıkrasında yer alan "2 yıl 6 ay" ibaresi çıkartılarak yerine "1 yıl 8 ay " ibaresinin yazılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2024 tarihinde karar verildi.