Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/4235 E. 2022/19294 K. – Hakkı Olmayan

Konu: Hakkı Olmayan Yere Tecavüz

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2022/4235
Karar No
2022/19294
Karar Tarihi
Konu
Hakkı Olmayan Yere Tecavüz

İNCELENEN KARARLARIN; MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz HÜKÜMLER : Temyiz isteminin reddi, beraat, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü; 1- Katılan Hazine vekilinin, sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz talepleri incelendiğinde; Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan yapılan yargılamada ilk derece mahkemesince verilen beraat kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hüküm temyiz edilmiş ise de, 5271 sayılı CMK.nın 286/2-g maddesi gereğince on yıl veya daha az hapis cezasını gerektiren suçlarda, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararı ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararının temyizi mümkün olmadığından, temyiz başvurusunun bu gerekçe ile reddine dair ek karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan Hazine vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK.nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 2- Katılan Hazine vekilinin, sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz talepleri incelendiğinde; a-6360 sayılı Kanunun 01.04.2014 tarihinde yürürlüğe giren 1/3. madde ve fıkrasında göre, büyükşehir belediyesi kurulan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılması, köylerin mahalle olarak, belde belediyelerinin ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılması karşısında; sanığın yaptığı tecavüzün 01.04.2014 tarihinden önce olması, mahkemece yapılan keşfe keşifte dinlenen mahalli bilirkişi beyanlarına ve bilirkişi raporlarına göre, sanığın köylünün ortak kullanımında bulunan meraya tecavüz ettiğinin anlaşılması karşısında, atılı suçtan mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraat hükmü kurulması, b-Anayasa Mahkemesi'nin, 02.08.2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 gün ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı kararı ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddenin (d) bendinde yer alan "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "...seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250. maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 5271 sayılı CMK.nın 302/1. maddesi gereğince BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanunun 304/2. maddesi uyarınca dosyanın Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2022/4235, K. 2022/19294, T. 20.12.2022, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2022-4235-e-2022-19294-k-4a68006bab29