Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/2255 E. 2024/2415 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/1724 E., 2018/594 K. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu kasten yaralama suçunun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin kasten yaralama suçuna ilişkin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine, karar verilmiştir. Sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.02.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında cebir ve tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, hakaret, silahla tehdit ve korku kaygı ve paniğe yol açacak şekilde silahla ateş etme suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesince 21.02.2017 tarihinde sanık hakkında hakaret suçundan açılan davada düşme, silahla tehdit ve korku kaygı ve paniğe yol açacak şekilde silahla ateş etme suçlarından beraat, kasten yaralama ve tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. 3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde 22.03.2018 tarihinde kurulan hükümle sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan istinaf başvurusunun esastan reddine, cebir ve tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanığın 3 yıl 4 ay cezalandırılmasına, kazanılmış hak kuralı nedeniyle infazın 2 yıl 6 ay hapis üzerinden infazına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; suçun sübutuna, suçun unsurlarının oluşmadığına ve delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanık ...'un polis memuru olarak görev yaptığı ve mağdur ... ile ayrı yaşadığı, sanığın yeniden birleşmek amacıyla olay günü mağdur ...'in çalıştığı iş yerine gittiği, silahını göstererek ve yanında getirdiği kelepçeyi kullanmak suretiyle mağduru şirkete ait araca bindirerek kırsal alana götürdüğü, burada darp ettiği, bir süre sonra evine götürdüğü, banyo yapmak bahanesiyle yalnız kalan mağdurun kızına mesaj atarak babasının kendisini kaçırdığını, dövdüğünü ve polise haber vererek kendisini kurtarmasını istediği, bunun üzerine polisin gelerek kendisini kurtardığı iddialarına ilişkindir. IV. GEREKÇE 1.Mağdurun tüm aşamalarda dosyada mevcut diğer delillerle ve tanık beyanlarıyla doğrulanan beyanları, sanık savunmaları, doktor raporları ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın atılı cebir tehdit veya hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği anlaşılmıştır. 2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, sanığın mahkumiyetine dair kararda isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR A. Kasten Yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu kasten yaralama suçunun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin kasten yaralama suçuna ilişkin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca REDDİNE, B. Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 22.03.2021 tarihli kararında sanık müdafiinin temyiz itirazları ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2024 tarihinde karar verildi