Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/19710 E. 2023/9883 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/153 E., 2016/558 K. SUÇ : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Alaşehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12.02.2016 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları için kamu davaları açılmıştır. 2. Alaşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Mağdur vekilinin temyiz isteği; mağdur tarafından 5-6 kişi arasından teşhis işleminin gerçekleştiğine, suçun sabit olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Dava konusu olay, sanıklar, mağdurun tuvalete gireceği esnada kafasına vurarak mağduru kaçırdıkları, daha sonra ellerini bağlayarak mağduru bağ aralarına götürdükleri, mağdurun kaçmaya çalıştığı sırada sanıkların mağduru kollarından ve yüzünden basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıkları, jandarma ekip arabasının sesini duyunca kafasına taşla vurarak bayılttıktan sonra parka bırakarak kaçmak suretiyle mağdurun hürriyetini kısıtladıkları iddiasına ilişkindir. 2.Mağdurdan ve sanıklardan elde edilen eşyalar üzerinde DNA incelemesi yaptırılmış, mağdurun eşyaları üzerinde sanıklara ait DNA çıkmadığına dair rapor düzenlendiği anlaşılmıştır. 3.Soruşturma aşamasında mağdura, sanıklara ait fotoğrafların gösterilmesi üzerine kendisini alıkoyan ve yaralayan şahısları kesin olarak teşhis ettiğine dair 01.09.2015 tarihli teşhis tutanağı düzenlenmiştir. IV. GEREKÇE Olayın olduğu saatlerde sanık ... 'nun evde olduğunu, diğer sanık ...'un ise petrol ofisinden yakıt aldığını beyan etmeleri karşısında; sanıkların ve mağdurun HTS kayıtları getirtilip nerede bulundukları şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespitinden sonra sanıkların hukuki durumunun diğer delillerle birlikte değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Alaşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli kararında mağdur vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2023 tarihinde karar verildi.