Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/18341 E. 2023/8080 K. – Kişiyi Hürriyeti

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/972 E., 2016/442 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının 18/12/2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2. Kahramanmaraş 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/06/2016 tarihli kararı ile sanık hakkında cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 10 ay hapis cezasından çevrilmek suretiyle 6,300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, sanığın sevk ve idaresindeki araçla mağdur ...’in önünü keserek araca binmesini istediği, mağdurun binmek istememesi üzerine onu saçından tutup zorla araca bindirerek Kahramanmaraş ili Göksun kara yolunun 5. kilometresine götürdüğü, aracı durduktan sonra içeride mağdurun kafasına, yüzüne vurduğu ve boğazını sıktığı, üzerinden geçtikleri köprüyü göstererek mağduru “Seni burada öldürüp atsam kimse de bilmez.” şeklinde tehdit ettiği, mağdurun iyi olmadığını söylemesi üzerine onu Kahramanmaraş Hayat Hastanesinin yakınlarına kendiliğinden bıraktığı iddiasına ilişkindir. 2. Kahramanmaraş Hayat Hastanesince düzenlenen 14/03/2015 tarihli adli muayene raporuna göre mağdurun mevcut yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğu belirtilmiştir. 3.Mağdurun şikayetçi olmaması nedeniyle takibi şikayete tabi olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2 nci maddesinde düzenlenen basit yaralama suçundan dolayı yaralama sanık hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir. IV. GEREKÇE 1. Mağdurun olayın hemen akabinde alınan beyanları, bu beyanları destekleyen adli muayene raporu içeriği ve tanık beyanları, sanığın kısmi ikrar içeren savunması ile tüm dosya kapsamından; mahkemenin suçun unsurlarının oluştuğuna dair kabulünde ve sanığın olayın kolluğa intikalinden önce mağdura zarar vermeden onu kendiliğinden güvenli bir yerde serbest bırakması nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 110’uncu maddesindeki etkin pişmanlık hükmünü uygulamasında bir isabetsizlik olmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kahramanmaraş 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/06/2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.10.2023 tarihinde karar verildi.