Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/15337 E. 2023/6520 K. – Kişiyi Hürriyeti

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/512 E., 2016/291 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Akçaabat Cumhuriyet Başsavcılığının 10.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemi ile dava açılmıştır. 2. Akçaabat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi, tutanak içeriğiyle de suçun sabit olduğun yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay; sanığın katılanın evine girip anahtarı alarak kapıyı kilitlemek suretiyle evden çıkmasını engellediğini iddiasına ilişkindir. 2. Dava dosyası içeriğinde yer alan "tutanak" içeriğine göre, kolluk kuvvetleri tarafından olay yerine gidildiğinde, sanığın pantolonunun cebinden anahtar çıkarıp, katılanın ev kapısını açtığı ve odaları dolaştığının belirtildiği tespit edilmiştir. IV. GEREKÇE Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan zamanaşımı içerisinde dava açılması mümkün görülmüştür. 1.Sanık ile köy muhtarı arasında husumet bulunduğu, olay günü köy muhtarının ölen ağabeyinin eşi olan katılanın evine girdiğini gören sanığın, söz konusu eve giderek anahtarı aldığı ve evin kapısını kilitleyerek katılanın evden çıkmasını engellediği anlaşılmıştır. 2. Katılanın aşamalarda alınan istikrarlı ifadesi ile kolluk kuvvetleri tarafından tutulan ve sanığın cebinden çıkardığı anahtar ile katılanın ev kapısını açtığının belirtildiği tutanak içeriği bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yanlış gerekçe ile beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bukunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Akçaabat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereğince, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2023 tarihinde karar verildi.