Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/15327 E. 2023/10091 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2020/15327
Karar No
2023/10091
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/94 E., 2016/264 K. SUÇ : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. I. HUKUKİ SÜREÇ 1. Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 28.01.2015 tarihli iddianamesi ile, sanıkların cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları talep olunmuştur. 2. Gaziantep 15.Asliye Ceza Mahkemesinin 07.04.2016 tarihli kararı ile, sanıkların atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanıklar müdafinin temyiz isteği, suçun unsurlarının oluşmadığına ve meşru savunma hükümlerinin uygulanmasına ilişkindir. III. OLAYLAR VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, sanıkların, yakınları olan ...'nin mağdur tarafından dövülmesi ve rahatsız edilmesi nedeni ile, mağdurun kolundan tutulup, zorla araca bindirilmesi, araç içinde cebir ve tehditle alıkoydukları mağdur ile birkaç yüz metre ilerledikten sonra, park halindeki araçta kolluk görevlilerince yakalandıkları iddiasına ilişkindir. 2. 09.05.2014 tarihli tutanakta, 29 Ekim mahallesi ... Ortaokulu yanında bir şahsın araca bindirilerek kaçırıldığı ihbarı üzerine, aracın aynı mahallede 1.Caddede park halinde olduğu, yüzünde hafif darp izi olduğu, araçta sanıklar ..., ..., ...'in bulunduğu, sonra temyiz dışı diğer sanık ...'in de ekiplerin yanına geldiği yazılıdır. 3. Mağdura ait 09.05.2014 tarihli raporda, mağdurun dudak içinde abrazyon ve ödem tarif edilmiştir. 4. 09.05.2014 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağı ile araçtan elde edilen ve mağdura ait olup, yasak nitelikte olmayan bir adet bıçağa ilişkin Adana Kriminal Polis Laboratuvarının 30.10.2014 tarihli raporu dosyadadır. 5. Sanıklar savunmalarında, suçlamayı inkar etmiştir. IV. GEREKÇE 1.Mağdur ..., 15.06.1999 doğumlu olup, suç tarihinde, 15 yaşını doldurmamıştır. Mağdur, sanıkların yakını olan ... ile olay öncesinde kavga ettiklerini, olay günü de ... ile görüşmek için ...'in okuluna geldiğini ifade etmiştir. Sanıklar ... ve ... de savunmalarında, ...'in mağdur tarafından dövülmesi ve olay günü de mağdurun ...'e " sana göstereceğim" diyerek tehdit etmesi nedeni ile mağduru araca aldıklarını beyan etmişlerdir. Kollukta ifadesi alınan ... ifadesi de sanık savunmaları ile benzerdir. Tutanak mümzi tanıklar, 09.05.2014 tarihli tutanak içeriğini doğrulamışlar ve mağdurun, arka koltukta iki sanık arasında oturur vaziyette olduğunu ifade etmişlerdir. 2. Olaylar ve olgular bölümündeki tespitler, tanık ifadeleri, mağdur ifadesi ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların, ... 'in öncesinde mağdur tarafından dövülmesi ve olay günü de tehdit edilmesi nedeniyle, cebir ile mağduru araca bindirip, araç içinde darp edip, ölümle tehdit ederek götürdükten sonra, birkaç yüz metre sonra ilerledikten sonra, sanıkların araçlarını park ettikleri yerde, emniyet ekiplerince mağdurun kurtarıldığı anlaşılan olayda, sanıkların mağdura yönelik gerçekleştirdikleri kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun tamamlanmış olduğu gözetilmeden, sanıklar hakkında eylemin teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle indirim yapılarak eksik ceza tayini isabetli bulunmamıştır. 3. Sanıklarca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun, mağdur ile ... arasındaki kavgada yaralanması nedeniyle işlendiğinin kabul edilmesine karşın, sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.04.2016 tarihli kararına yönelik sanıklar müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. ve 326/son maddesi gereği kazanılmış hakları saklı kalmak üzere, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.12.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2020/15327, K. 2023/10091, T. 14.12.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2020-15327-e-2023-10091-k-5d7abfbd248b