Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/14839 E. 2023/3457 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama HÜKÜM : Mahkumiyet Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 28.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması talep olunmuştur. 2. Marmaris 4.Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli kararı ile de sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, etkin pişmanlık hükümleri de uygulanmak suertiyle 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Sanık hakkında şartları oluşmadığı halde tekerrür hükümlerinin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, sanığın, arkadaşı olan mağdurun kredi kartını alarak 500,00 TL nakit para çekimi yaptığı iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE A.Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Yönünden 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrasında temel ceza olarak, hapis cezasının yanında adli para cezası da öngörülmesine rağmen, sanığın sadece hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilerek eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosyadaki olgular itibari ile, sanığın arkadaşı olan mağdurun İş Bankasına ait 4543 **** ***** 0774 numaralı kredi kartını alarak, mağdurun bilgi ve rızası dışında önceden bildiği şifre ile 500,00 TL nakit para çekimi yaptığı sabit olduğu, bu itibarla yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Çorlu 4.Asliye Ceza Mah.nin 2015/98 E.-2015/274 K. sayılı dosyasının kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olduğu gözetilmeden, sanık hakkında mükkerrirlere özgü infaz rejimine göre cezasının infazına ve infazdan sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi hususları hukuka aykırı bulunmuş ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanunun 322 inci maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli, 2015/930 E, 2015/1536 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün tekerrüre ilişkin A-7 fıkrasının tamamen çıkartılması suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.05.2023 tarihinde karar verildi.