Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/14795 E. 2023/6932 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2011/133 Esas, 2015/489 Karar SUÇ : Tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre, temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Doğanşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 25.10.2011 tarihli iddianamesiyle sanığın tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2015 tarihli kararıyla sanığın tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan 2 yıl hapis ve 80,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve suça konu eşyaların müsaderesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanığın temyiz istemi hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, aksi halde lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. 2. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi ise; sanık hakkında ceza tayin edilirken hesap hatası yapılarak eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay; sanığın yetkisi olmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 174/1. maddesi kapsamında patlayıcı madde muhafaza etmek suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE 1. Sanığın hakkında beraat kararı verilmesi; aksi halde lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine dair temyiz isteminin incelenmesinde; Oluşa, tüm dosya kapsamına, sanığın kabulüne ve tanık beyanlarına göre; sanığın çalıştığı işyerinde patlayıcı madde bulundurduğu ve patlayıcı maddelerin Jandarma Kriminal Daire Başkanlığının 26.08.2014 tarihli raporunda belirtildiği üzere 5237 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında olduğu tespit edildiğinden; sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde ve hapis cezasının miktarı nazara alındığında lehe hükümlerin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmamaktadır. 2. Cumhuriyet savcısının hesap hatası yapıldığına dair temyiz isteminin incelenmesinde ise; Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken hapis cezasının 3 yıl olarak tespit edildiği, temel cezadan 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi gereğince indirim yapılırken hapis cezasının "2 yıl 6 ay" yerine "2 yıl" olarak eksik tayini nedeniyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2015 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2023 tarihinde karar verildi.