Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/10062 E. 2023/6613 K. – Kişiyi Hürriyeti

AHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/368 E., 2016/247 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanığın temyiz isteği, 1. Kimseyi aracına bindirmediğine, kasıtlı olarak suça karışmadığına, 2. Yolu karıştırması nedeniyle, bu şekildeki bir ithamla karşılaştığına, 3. İddianın iftiradan ibaret olduğuna Ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir. B. Sanık müdafinin temyiz isteği, 1. Sanığın mağdureyi alıkoyma gibi bir amacı olmadığına, 2. Müvekkilinin suç işleme kastıyla hareket etmediğine, 3. Mağdurenin yaşamış olduğu bir anlık panikle olayın bu noktaya geldiğine, 4. Atılı suçun unsurlarının olayda gerçekleşmediğine, 5. Takdiri indirim nedenlerinin uygulanmadığına, Ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay; emlakçı olan sanık ile ev kiralamak isteyen mağdurenin bu vesile ile tanıştıkları, sanığın tanıdığı başka bir emlakçı aracılığıyla bir evin mağdureye kiralandığı, mağdurenin bir gün sonra vazgeçmesi üzerine, sanığın mağdure ile irtibata geçerek, gelip kaporasını almasını söylediği, olay günü mağdure sanıktan kaporasını aldıktan sonra, kendisini otogara bırakmasını istediği, sanık tarafından kullanılan araçla otogara doğru gittikleri sırada, sanığın ters istikamette ilerlemesi üzerine mağdurenin itiraz ederek kendisini indirmesini istediği, sanığın durmayarak yola devam ettiği, mağdurenin polisi arayacağı sırada arkasını dönerek cebir uyguladığı, bu sırada sanığın hakimiyetini kaybederek kaza yaptığı, mağdurenin araçtan çıkarak yoldan geçmekte olan tanıktan yardım isteyerek olay yerinden uzaklaştığı iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE Sanığın mağdureye yönelik eylemini cinsel amaçla gerçekleştirdiği gözetilerek sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin beşinci fıkrasının uygulanması gerektiğinin nazara alınmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Mahkemece, sanığın geçmişi ve sosyal ilişkileri, suç işleme kastı ve yoğunluğu, suç işlemesindeki istikrarı, cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri gözetilerek, sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasında, hukuka aykırılık bulunmamıştır. Tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik kararda bir isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafinin sübuta yönelik diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli kararında sanık ve müdafinin temyiz itirazları ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2023 tarihinde karar verildi.