Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2013/13400 E. 2013/29252 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve kasten yaralama HÜKÜM : - Sanık ...'un 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve kasten yaralama suçlarından hükümlülük - Sanık ...'ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama suçlarından hükümlülük ve müsadere Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanık ... hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükümde, kavga sırasında havaya doğru tabancayla ateş etme eyleminin belli kişilere yönelik olması nedeniyle silahlı tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; oluşa, mağdurların ve tanık ...'in aşamalardaki tutarlı beyanlarına göre, sanık ...'un silahla havaya bir el ateş ettiği ve olay yerinde 1 adet ateşli silah kovanı ele geçirilmesi karşısında, adı geçen sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından kurulan hükümlere yönelik tebliğnamede bozma isteyen düşünceye katılınmamıştır. Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak: 1- Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması, 2- Sanık ...'ın adli sicil kaydında yer alan mahkumiyet kararlarından en ağırının tekerrüre esas alınması gerekirken, CMUK.nun 305/son madde ve fıkrasına aykırı olarak kesin nitelikte olan mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması, Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılması; yine sanık ... hakkında kurulan hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine "sanığın, Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2005 gün ve 2003/732 esas, 2005/337 karar sayılı ilamında TCK.nun 456/1, 457/1, 51/1, 59/2. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyeti bulunduğundan, hakkında hapis cezasının infazı yönünden 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, ancak 5275 sayılı Yasanın 108. maddesinin uygulanması yönünden kazanılmış hakkı gözetilerek, tekerrür nedeniyle koşullu salıverilme süresine eklenecek miktar açısından, mahkemece tekerrüre esas alınan ilamdaki 288 TL adli para cezasının esas alınmasına" yazılmak suretiyle hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.