Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2008/12749 E. 2010/8007 K. – Suçu Ve Suçluyu

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Suçu ve suçluyu övme HÜKÜM : Hükümlülük Gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde; Sanığın Cezaevi İdaresine Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere dilekçeyi vermesi ile suçun aleniyet unsurunun gerçekleştiği anlaşılmakla, tebliğnamede yeralan bozma düşüncesine katılınmamıştır. Sanığın tekerrüre esas sabıkası gözönünde bulundurularak hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesine göre anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun barakılmanın kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında kararda gösterilmeyen hak yoksunluğunun infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, (ONANMASINA), 2- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesine gelince; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak: a) Hükümden önce yiirürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesindeki koşulların varlığı halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemece değerlendirme yapılmaması, b) 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasında (a), (b), (d), (e) bentlerinde belirtilen hakları, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendindeki hakları koşullu salıvermeye kadar kullanamayacağının hükümde gösterilmemesi, Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 3.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.