Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2011/5947 E. 2012/4329 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2011/5947
Karar No
2012/4329
Karar Tarihi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ...Ş. ve davalılardan İSKİ Genel Müdürlüğü tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine ve özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre davacı ve davalılardan İSKİ Genel Müdürlüğünün aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; Davacı, su borusu döşeme işi esnasında davalıların davacı kurumun kablolarına hasar verdiğini belirterek uğradığı zararın tazminini istemiştir. Dava dilekçesinde tazminata olay tarihinden avans faizi yürütülmesi isteminde bulunmuştur. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş, tazminata dava tarihinden yasal faiz yürütülmesine karar verilmiştir. Uyuşmazlık haksız eylemden kaynaklandığından haksız eylem sorumluları olay tarihi itibariyle temerrüde düşmüş olurlar, ayrıca bir bildirime gerek yoktur. Bu haliyle faizin de olay tarihinden itibaren yürütülmesine karar verilmelidir. Ayrıca, 3095 sayılı Yasa'nın 2/3. maddesi uyarınca gerçek veya tüzel kişi tacirler arasında haksız eylem dahil her türlü nedenden kaynaklanan alacaklarda istek halinde T.C. Merkez Bankasının kısa vadeli kredilere uyguladığı avans faizi oranında temerrüt faizine hükmedilmesi zorunludur. Mahkemece anılan yönler gözetilmeden olay tarihinden avans faizi yerine dava tarihinden yasal faiz yürütülmesine karar verilmesi usul ve Yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir. 3-Davalı İSKİ Genel Müdürlüğünün diğer temyiz itirazına gelince; Mahkemece zarardan davalı İSKİ Genel Müdürlüğü diğer davalı şirketin üst işverini olduğu gerekçesiyle sorumlu tutulmuştur. Davalı İSKİ Genel Müdürlüğü dava konusu atık su borusu döşeme işini davalı ... İnş. Taah. San. ve Tic. A.Ş.'ne devretmiş, ancak bu işe ait sözleşme dosyaya sunulmamıştır. Davalı İSKİ Genel Müdürlüğü'nün işveren sıfatıyla sorumluluğunun bulunup bulunmadığını tespit edebilmek için dava konusu işin yapımına ilişkin sözleşmenin incelenmesi gerekmektedir. Bu durum karşısında mahkemece, davalılar arasındaki sözleşme getirtilerek, iş veren durumundaki davalı İSKİ Genel Müdürlüğünün, işin yapımı sırasında diğer davalı yükleniciyi denetleme ve gözetim hakkının mevcut olup olmadığı, diğer bir deyişle sözleşmenin niteliği itibariyle işin başından sonuna kadar salt yüklenicinin kontrolüne bırakılıp bırakılmadığı ve davalı İSKİ'nin de kontrol ve sorumluluğunun devam edip etmediği tespit edilmek ve sonucuna göre karar verilmek gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir. Kabule göre; hukukumuzda gerçek zarar ilkesi geçerli olup zarar gören ancak haksız fiil nedeniyle uğradığı gerçek zararını haksız fiil sorumlularından isteyebilir. Zarar görenin zararı giderebilmek için kendi çalıştırdığı işçilerine ve araç sürücülerine ödediği ücretler ile arç yakıt giderleri genel idare giderleri olup mahkemece davacının hasarın giderilmesi için özel olarak işçi tutup harcama yapmasının söz konusu olup olmadığı araştırılmadan ve davacının gerçek zarar miktarı belirlenmeden işçilik giderlerine de hükmedilmesi doğru görülmemiştir. Sonuç: Yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı ve davalı İSKİ Genel Müdürlüğü'nün sair temyiz itirazlarının REDDİNE, kararın (2) nolu bentte gösterilen nedenle davacı yararına ve (3) nolu bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde ilgililerine iadesine, 07.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2011/5947, K. 2012/4329, T. 07.06.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2011-5947-e-2012-4329-k-0b27c98360a1