Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/942 E. 2025/12352 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1587 E., 2024/1903 K. SUÇ : 1219 sayılı Kanun'a muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kîsmi düzeltilerek onama, kîsmi ret

Suçtan doğrudan zarar görmeyen şikayetçi Sağlık Bakanlığı'nın hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece İzmir 46. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2023 tarihli ve 2022/426 E., 2023/742 K. sayılı kararı ile sanık hakkında 1219 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, netice 1 yıl 3 ay hapis ve 3.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 22.10.2024 tarihli ve 2023/1587 E., 2024/1903 K. sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak 1219 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, netice 2 yıl 1 ay hapis ve 3.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın kazanılmış hakkı korunarak infazın 1 yıl 3 ay hapis ve 3.320,00 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi; Yapılan hesaplama sonucunda sanığın 1 yıl 8 ay hapis ve 3.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten yani hesap aşaması geçildikten sonra, gerek olmadığı halde sanığın netice 1 yıl 3 ay hapis ve 3.320 TL adli para cezası ile cezalandırılması denilmek suretiyle yazım hatası sonucu 1 yıl 3 ay hapis cezasının kazanılmış hak olarak kabul edilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

2. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanık hakkında ek savunma verilmeden 1219 sayılı Kanun'un 25. maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, sanığın yurtdışında eğitim almış osteopat doktor olduğuna, bu eğitimin yok sayılamayacağına, osteopati uygulaması için doktor olmaya gerek olmadığına, "Dr.Do" ibaresinin ... Doktor'un kısaltması olduğuna, sanığın tabip ünvanı takınmadığına ve sair nedenlere ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. Şikâyetçi Sağlık Bakanlığı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Yapılan Değerlendirmede; Yargılama konusu suç yönünden, suçtan doğrudan zarar görmeyen şikâyetçinin kamu davasına katılma hakkı ve 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği sanık hakkındaki hükmü temyize yetkisi bulunmadığı cihetle, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmektedir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı ve Sanık Müdafiin Temyiz İstemleri Yönünden Yapılan Değerlendirmede; a. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yerinde, yeterli ve kanuni gerekçeyle uygulandığı anlaşıldığından, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

b. İlk Derece Mahkemesi tarafından sanık hakkında neticeten hapis cezası 1 yıl 8 ay olarak belirlendikten sonra ayrı bir paragrafta netice hapis cezanın yazım hatası sonucu 1 yıl 3 ay yazılmasının sanık yönünden kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmemesi, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR A. Şikâyetçi Sağlık Bakanlığı Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden; Gerekçe bölümünde (B.1) madde başlığı altında açıklanan nedenle suçtan doğrudan zarar görmeyen Sağlık Bakanlığı'nın davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, şikâyetçi vekilinin temyiz isteğinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,

B. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı ve Sanık Müdafiin Temyiz İstemleri Yönünden; Gerekçe bölümünde (B.2) madde başlığı altında ile açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 22.10.2024 tarihli ve 2023/1587 E., 2024/1903 K. sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 2. maddesinin kazanılmış hakka ilişkin 8. paragrafında yer alan "infazın 1 YIL 3 AY HAPİS VE 3.320-TL ADLİ PARA CEZASI " ibaresi çıkartılıp, yerine " infazın 1 YIL 8 AY HAPİS VE 3.320-TL ADLİ PARA CEZASI " ibaresi eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 46. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.10.2025 tarihinde karar verildi.