Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/57 E. 2025/4622 K.

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2024/958 E., 2024/1125 K. SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Arhavi Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2021/174 Esas, 2022/23 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu’nun (6831 sayılı Kanun) 91/1-4., 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ve 160,00 TL. adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf Sanığın İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmesi üzerine, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 28.04.2022 tarihli ve 2022/1041 Esas, 2022/994 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açılan kamu davasında zamanaşımının dolduğu gerekçesiyle kamu davasının düşmesine karar verilmiş ise de, bu karar Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 18.01.2024 tarihli ve 2022/13389 Esas, 2024/585 Karar sayılı kararıyla bozulmuştur. Bozma üzerine, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 23.09.2024 tarihli ve 2024/958 Esas, 2024/1125 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 18.01.2024 tarihli bozma ilâmına uyularak, sanık hakkında açılan kamu davasında sanığın 6831 sayılı Kanun’un 91/1-4., 5237 sayılı Kanun'un 52 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ve 160,00 TL. adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi İsnat edilen suçlamaları kabul etmediğine, kesinlikle ağaç kesmediğine, kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Suça konu kaçak orman emvalinin 6831 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi delâletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesi hususunda mahallinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, bilirkişi raporu, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Arhavi Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek

üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2025 tarihinde karar verildi.