Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/443 E. 2025/11573 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/168 E., 2023/426 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, kaçak eşya ve nakil aracının müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu (5607 sayılı Kanun) ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545, 72 42... sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un ilgili hükümleri denetime olanak verecek şekilde somut olaya ayrı ayrı uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, lehe aleyhe kanun karşılaştırması yapılmadan "Sanıklardan ele geçen kaçak sigaraların fahiş değer arz ettiği, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın sanıkların lehine olduğu" şeklindeki gerekçe ile yetinilmiş ise de; suça konu eşyanın "fahiş" değerde olması ve etkin pişmanlıktan faydalanmamaları nedeniyle uygulama lehe olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık ... müdafi ve sanık ...'ın eşi ... ile sanık ...'ın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık ... hakkında hem hapis, hem de adlî para cezasına hükmedilmesi karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmasında adlî para cezalarında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı hâlde, hiçbir ayrım yapılmaksızın sanık ...'un cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi ve katılan ... İdaresi lehine hükmolunan vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak alınacağının hükümde belirtilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle sanık ... müdafi ve sanık ...'ın eşi ... ile sanık ...'ın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği hükmün; sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin fıkrasında yer alan "MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNE TABİ TUTULMASINA" ifadesinden önce gelmek üzere "hükmedilen hapis cezası yönünden" ifadesinin eklenmesi ile aynı fıkrada yer alan "cezanın" ifadesinin çıkartılarak yerine "hapis cezasının" ifadesinin eklenmesi ve katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilen fıkrasına ''sanıklardan'' ifadesinden sonra gelmek üzere ''eşit olarak'' ifadesinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.10.2025 tarihinde karar verildi.