Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/2262 E. 2025/10888 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/1553 E., 2025/308 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, gümrük kaçağı eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; Sanığın tekerrüre esas alınan adlî sicil kaydının 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin olduğu anlaşılmış olup, 15.04.2020 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiücüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, sonuç ceza itibariyle tekerrüre esas olmayan ancak 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinin uygulanmasına engel teşkil eden Yayladağı Asliye Ceza Mahkemesinin 20/04/2011 tarihli, 2010/338 Esas ve 2011/100 Karar sayılı ilâmla ilgili öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı mahkemesinden araştırılarak, neticesine göre söz konusu ilâmın 5607 sayılı Kanun'un 5/3. maddesi kapsamında etkin pişmanlık müessesesinin uygulanmasına engel teşkil edip etmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre ise; Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 50/1-a bendi uyarınca adli para cezasına çevrildiği ve 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümleri adli para cezaları için uygulanması mümkün olmadığı halde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi, bozmayı gerektirmiştir.

Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye ayırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 23.09.2025 tarihinde karar verildi.