Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/4065 E. 2025/6402 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2024/4065
Karar No
2025/6402
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2371 E., 2024/175 K. KATILANLAR : ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ŞİKÂYETÇİLER : ..., ... SUÇ : 6362 sayılı Kanun'a muhalefet HÜKÜMLER : İstinaf isteminin düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.09.2023 tarihli ve 2018/345 E., 2023/677 K. sayılı kararı ile sanıkların, 6362 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, neticeten ayrı ayrı 2'şer yıl 1'er ay hapis ve 10.000'er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir. B. İstinaf Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 30.01.2024 tarihli ve 2023/2371 E., 2024/175 K. sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının, mahkûmiyet kararları zamanaşımını nedeniyle düşme şeklinde düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan ... vekilinin temyiz istemi, zamanaşımını kesen nedenler ve kurul uzmanlarının görevlendirildiği tarih ile kurul karar organınca suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği tarih arasında zamanaşımının işlemeyeceği gözetildiğinde zamanaşımının gerçekleşmediğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Oluşa uygun kabule göre, sanıklar hakkında yargılama konusu eylemleri için, gerek 6362 sayılı Kanun'un 107/2. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan ve aynı Kanun'un 67/4. maddesi uyarınca 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, iddianame anlatımına göre suç tarihi olarak kabul edilen 04.02.2011 günlü halka arz izahnamesi tarihinden, İlk Derece Mahkemesi karar tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan ... vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 30.01.2024 tarihli ve 2023/2371 E., 2024/175 K. sayılı kararında, katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2025 tarihinde karar verildi. (K.K.D) KISMİ KARŞI DÜŞÜNCE Sanık ... ile 4 arkadaşı hakkında, 6362 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün, katılan vekili tarafından temyizi üzerine sayın çoğunluğun Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı “temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına” ilişkin kararı yerinde değildir. Şöyle ki; Bölge Adliye Mahkemelerince verilip temyiz edilen kararlarla ilgili temyiz incelemesi yapan Yargıtay Ceza Dairelerinin verebilecekleri kararlar 5271 sayılı CMK.nun 302 ve 303. maddelerinde gösterilmiştir. Kanunun 302. maddesinde “temyiz isteminin esastan reddi” ile “bozma”, 303. maddesinde ise “hukuka aykırılığın düzeltilmesi” verilebilecek kararlar olarak sayılmıştır. Bu iki maddede de “temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması” diye bir tabir kullanılmamıştır. Kaldı ki 5271 sayılı CMK.ndaki temyiz incelemesi mantığına da “onama” tabiri uygun değildir. CMK.nda kural olarak temyiz nedenleriyle bağlılık esastır. CMK.nun 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık halleri dışında, yine Kanunun 301. maddesi uyarınca Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlarda temyiz incelemesi yapabilecektir. Temyize tabi kararda, hukuka kesin aykırılık dışında temyiz başvurusunda belirtilmeyen aykırılıklar olsa bile bozmaya konu edilemeyeceğinden, Kanun Koyucu bilinçli olarak denetime tabi “kararın onanması” tabirine de yer vermemiştir. Bu anlatılanlar nedeniyle “TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ” yerine “TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASI” yönündeki sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 05.05.2025

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2024/4065, K. 2025/6402, T. 05.05.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2024-4065-e-2025-6402-k-ff26829622b5