Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/8763 E. 2025/3688 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2023/8763
Karar No
2025/3688
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/685 E., 2022/378 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, gümrük kaçağı eşyanın müsaderesi, nakil arac iadesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekili ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52/4. maddesi uyarınca taksitlerden birinin ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adlî para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtar edilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde infaz aşamasında Cumhuriyet savcısı kararı ile 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi uyarınca adlî para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebileceğinin sanığa ihtarına karar verilmesi ve suç konusu eşyanın tamamının 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi yerine tasfiye edilen kısmının müsaderesine yer olmadığına karar verilmesi hususları dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. Açıklanan nedenlerle katılan vekilinin ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün (7) numaralı bendindeki "çevrileceği gibi; infaz aşamasında Cumhuriyet savcısı kararı ile de; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3 maddesi uyarınca kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebileceğinin sanığa'' ibaresi çıkarılarak yerine ''çevrileceğinin'' ibaresinin eklenmesi ve hükmün kaçak eşyanın müsaderesine ilişkin (11) numaralı fıkrasının çıkartılarak yerine "Suça konu eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine" ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.03.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/8763, K. 2025/3688, T. 12.03.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2023-8763-e-2025-3688-k-0b41f666be17