Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/2517 E. 2025/14677 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/793 E., 2021/842 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi, nakil aracının iadesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydındaki Baykan Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/18 Esas, 2012/51 Karar sayılı kararı 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin olduğundan kaçakçılık suçundan mükerrer sayılmayacağı anlaşılmış ise de gümrüklenmiş değerin iki katı olan tutarı ödeyecek gücü bulunmadığını beyan eden sanık hakkında kaçakçılık suçundan mükerrir olduğu gerekçesiyle 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu 5/2 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve sanığın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas ilama yönelik UYAP üzerinden yapılan kontrolde uyarlama yargılamasının tamamlandığı anlaşıldığından Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık

tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak, Sanık hakkında hem adli para cezası, hem de hapis cezası verildiği ve adli para cezaları için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiç bir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hüküm fıkrasının (11) numaralı bendinde yer alan "cezasının" ibaresinden önce gelmek üzere "hapis" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.11.2025 tarihinde karar verildi.