Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/17399 E. 2024/6202 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2023/17399
Karar No
2024/6202
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/161 E., 2022/1016 K. SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 27.07.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.09.2023 tarihli ve KYB - 2023/91398 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.09.2023 tarihli ve KYB - 2023/91398 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, sanığın eylemine uyan suç için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımının aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olduğu, anılan Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca da olağanüstü dava zamanaşımı süresinin 12 yıl, suç tarihinin 02/07/2008 olduğu ve sanık hakkında verilen 22/05/2014 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 03/09/2014 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde 15/05/2015 tarihinde yeniden suç işlediği, 5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince 03/09/2014 ile 15/05/2015 tarihleri arasında (8 ay 12 gün) dava zamanaşımı süresinin duracağı, denetim süresinde işlenen suçun tarihi olan 15/05/2015 tarihinden itibaren zamanaşımının yeniden işlemeye başlayacağı, suç tarihi olan 02/07/2008 ile hükmün açıklandığı 07/12/2022 tarihleri arasında (14 yıl 5 ay 5 gün) olağanüstü dava zamanaşımı süresinin dolduğu nazara alınarak davanın düşürülmesi yerine, yargılamaya devamla sanığın mahkûmiyetine dair yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesinin, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir. III. KARAR 1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABÛLÜNE, 2.Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2022 tarihli ve 2022/161 Esas, 2022/1016 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, lisanssız yazılımın yüklü olduğu bilgisayar kasalarının donanım olarak suçun işlenmesinden elde edilen eşya olmadığı gözetilerek lisanssız yazılımların bilgisayardan silinmesinden sonra sanığa iadesine, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/17399, K. 2024/6202, T. 07.06.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2023-17399-e-2024-6202-k-d39434d83151