Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/9406 E. 2025/16589 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2022/9406
Karar No
2025/16589
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI: 2020/517 E., 2021/429 K. SUÇ: 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM: Mahkûmiyet, gümrük kaçağı eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/22. (7423 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 3/23) maddesinin aynı Kanun'un 4. maddesinde sayılan nitelikli hallerden olmaması nedeniyle, 65 45... sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18-son maddesi yollamasıyla, 3/5 ve 3/10. maddeleri uyarınca uygulama yapıldıktan sonra, sırasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43/1. maddesi, 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesi ve 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi uygulanarak cezanın belirlenmesi yerine, 5607 sayılı Kanun'un 3/23. maddesinin, 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinden önce uygulanması suretiyle kanun maddelerinin uygulanma sıraları karıştırılarak hüküm tesisi sonuca etkili görülmediğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; Ele geçen kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereği müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; hükmün eşya müsaderesine ilişkin bendinden ''54/1.'' ibaresinin çıkartılarak yerine ''54/4.'' ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.12.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2022/9406, K. 2025/16589, T. 22.12.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2022-9406-e-2025-16589-k-40e995b7e63b