Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/8569 E. 2025/9633 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2022/8569
Karar No
2025/9633
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/142 E. 2021/187 K. SUÇLAR : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet, resmi belgede sahtecilik HÜKÜMLER : Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan beraat, tüm sanıklar hakkında kaçakçılık suçundan beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama, kısmî bozma I.Sanıklar Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçu ile Kaçakçılık Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Şikâyetçi Tarım ve Orman Bakanlığı Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde; Açılan kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının sanıklar hakkındaki hükümleri temyize hakkı bulunmaması karşısında, ... vekilinin temyiz inceleme isteğinin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, II.Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... Hakkındaki Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Katılan ... İdaresi VekilininTemyiz İsteminin İncelenmesinde; Resmi belgede sahtecilik suçundan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin hükümleri temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır. Açıklanan nedenle, açılan kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkındaki hükümleri temyize hakkı bulunmaması karşısında, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz inceleme isteğinin 1412 Kanun’un 317. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, III.Sanıklar Hakkında Kaçakçılık Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Katılan ... İdaresi Vekili ile Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... Müdafilerinin Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde; Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanıkların eylemi nedeniyle suç tarihinde yürürlükte bulunan 6111 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/11. madde ve fıkrasında "İthali, lisansa, şarta, izne, kısıntıya veya belli kuruluşların vereceği uygunluk veya yeterlilik belgesine tabi olan eşyayı, aldatıcı işlem ve davranışlarla ithal eden kişiye, eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı idari para cezası verilir." şeklinde kabahat olarak düzenlenmiş ise de; sanıklar hakkında suç işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı, 5607 sayılı Kanun'un 3/11. maddesinin 6455 sayılı Kanunun 54. maddesi ile değiştirilerek 3. maddede sanıkların eyleminin tanımlanmadığı; ancak, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nda (4458 sayılı Kanun) 6455 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu söz konusu Kanun'un 235/1-c maddesinin eklendiği cihetle; sanıklar hakkında açılan davada; Mahkemece suç tarihinde yürüklükte bulunan 5607 sayılı Kanun'un 3/11. maddesi gereğince görevsizlik kararı verilmesi, yine değişiklik sonrası hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 4458 sayılı Kanun'un 235/1-c maddesi gereğince idari para cezası verilmesi için görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden sanıklar hakkında beraat kararı verilmiş ise de; 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 20/3. maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımının dolmuş olduğu anlaşılmakla, katılan ... İdaresi vekili ile sanıklar ..., ..., .... ve .... müdafilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle, ilgili kişilere İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 24.06.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2022/8569, K. 2025/9633, T. 24.06.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2022-8569-e-2025-9633-k-64f715b510fd