Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/8039 E. 2025/9627 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2017/376 E., 2021/1446 K. SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Türk Silahlı Kuvvetlerinden çıkarma TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 153/1. maddesinde düzenlenen ve feri cezanın asli ceza gibi uygulandığı nikahsız olarak karı-koca gibi devamlı surette yaşamakta ısrar suçuna ilişkin, ayrıntılarına (Kapatılan) Askeri Yargıtay Daireler Kurulunu'nun 29.01.2015 tarihli ve 2014/118 Esas, 2015/13 Karar sayılı ilamında yer verildiği üzere; bir dava şartı olan zamanaşımının öncelikle incelenmesi gerektiği göz önüne alındığında; (mülga) 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (765 sayılı Kanun) ile 5237 sayılı Kanunda yer alan zamanaşımı süresinin tespitine ilişkin düzenlemeler mukayese edilerek yapılan incelemede; 765 sayılı Kanun'un 102. maddesinde cürüm ve kabahat ayrımı yapılarak, soyut ceza miktarına göre zamanaşımı süresi belirlenmiş, ölüm veya müebbet veya muvakkat ağır hapis cezalarını müstelzim cürümlerin yurt dışında işlenmesi hâlinde dava müruru zamanının bulunmadığına hükmolunmuş, ancak ferî ceza niteliğindeki cezalar bakımından herhangi bir düzenlemeye yer verilmemiştir. (Kapatılan) Askerî Yargıtay, bu dönemde; 1632 sayılı Kanun'un 153. maddesindeki cürüm için, 765 sayılı Kanun'un 102 ve müteakip maddelerinde düzenlenen ve cürümler için öngörülen asgari zamanaşımı süresinin 5 yıl olarak tespit edilmiş olmasını dikkate alarak, 1632 sayılı Kanun'un 49. maddesinin atfı ile, sanık lehine olarak 765 sayılı Kanun'un102/4. maddesindeki asgari dava zamanaşımı süresine göre hesaplama yapmıştır. 5237 sayılı Kanun'da ise, cürüm ve kabahat ayrımı ortadan kalkmakla birlikte, temelde yine soyut ceza miktarına göre zamanaşımı süresi belirlenmiş, 5237 sayılı Kanun'un 66/7. maddesinde, zamanaşımının uygulanmadığı suçların sayısı genişletilmiştir. Somut olayın çözümü bakımından, ferî ceza niteliğindeki cezalarla ilgili 765 sayılı Kanun'da olduğu üzere, 5237 sayılı Kanun'da da herhangi bir düzenlemeye yer verilmemiştir. "Askerî cürümlerde dava ve cezanın nasıl düşeceği" başlıklı 1632 sayılı Kanun'un 49/A maddesinde, bir kısım askerî suçlar hakkında dava zamanaşımının nasıl hesaplanacağı belirtildikten sonra, askerî suçlarda dava zamanaşımının 5237 sayılı Kanun hükümlerine göre hesaplanacağı hükmü yer almaktadır. Yukarıda açıklanan nedenlerle, dava zamanaşımı 5237 sayılı Kanun'un 66. maddesinde, temelde soyut ceza sistemi dikkate alınarak düzenlendiğinden, yerleşik (Kapatılan) Askerî Yargıtay içtihatları doğrultusunda, sanık lehine olarak, öngörülen asgari zamanaşımı süresinin 66/1-e maddesinde 8 yıl olarak tespit edilmiş olması, 1632 sayılı Kanun'un 153. maddesindeki suç için zamanaşımını düzenleyen başka bir hüküm olmaması ve aynı Kanun'un 49. maddesinin atıfta bulunması nedeniyle, sanığın savunmasının alındığı 23.06.2015 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir. Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, 24.06.2025 tarihinde karar verildi.