Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/2380 E. 2025/13540 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2022/2380
Karar No
2025/13540
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/515 E., 2021/428 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas olan 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet suçundan kesinleşen mahkûmiyet hükmüne ilişkin uyarlama yargılamasının yapıldığı, neticesinde sanık hakkındaki cezanın kesinleştiği UYAP kayıtlarından anlaşılmış ise de; uyarlama yargılaması neticesinde dosyanın kesinleşme tarihinin değişeceği şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu

olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Suça konu kaçak eşyaların müsaderesine karar verilirken uygulama maddesinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/4. maddesi yerine 54/1. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün müsadereye ilişkin maddesindeki ''54/1'' ibaresisinin çıkartılıp, yerine ''54/4'' ibaresi eklenmek suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.11.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2022/2380, K. 2025/13540, T. 03.11.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2022-2380-e-2025-13540-k-50a2988e2b5e