Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/16782 E. 2024/10135 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2022/16782
Karar No
2024/10135
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/535 E., 2021/1223 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebebi; hakkında verilen cezayı temyiz ettiğine ilişkindir. II. GEREKÇE Olay tutanağına göre, 28.03.2014 tarihinde, temyiz dışı sanık ....'ın şoförlüğünü yaptığı, sanık ...'un ise yolcu olarak bulunduğu .... plaka sayılı panelvan aracın uygulama noktasında durdurulduğu, gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında Cumhuriyet savcısı tarafından verilen yazılı arama emrine istinaden araçta yapılan aramada 940 kg kaçak motorin ele geçirildiği anlaşılmıştır. Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Sanık aşamalardaki savunmasında, tanımadığı bir şahıstan satın aldığı kaçak motorini kendi kullanımı için ve ucuz olduğundan aldığını, ticari amacının olmadığını, olay günü ehliyetinin olmaması nedeniyle şoförlük yapması için çağırdığı Veysi'nin olay ile alakası olmadığını, gümrüklenmiş değerin iki katını ödeme gücünün olmadığını beyan etmiştir. Kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin 5.850,18 TL olduğu, Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında bulunduğu anlaşılmıştır. Ulusal marker tespit tutanağında kontrol sonucunun geçersiz olduğu, Tübitak-MAM raporuna göre ele geçen akaryakıtın ulusal marker seviyesinin geçersiz, standarda uygun olmayan motorin özelliği gösterdiği ve teknik düzenlemelere aykırı olduğu tespit edilmiştir. Sanığa soruşturma aşamasında 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlığa ilişkin ödeme ihtaratı yapılmadığı cihetle; kovuşturma aşamasında yapılan ihtaratta indirim oranının 1/2 olarak belirtilmesi gerekmekte ise de sanığın bu hususta herhangi bir ödeme iradesi göstermediği anlaşılmakla tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. Tüm dosya kapsamına göre sanığın aracında ele geçirilen kaçak akaryakıtın Dairemiz uygulamalarına göre ticari miktar ve mahiyette olmasına göre sanığın atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilip hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır. Ancak; Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası yerine 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrasının gösterilmesi ve eşyanın müsaderesine karar verilirken, hüküm fıkrasında müsadere hükmüne atıf yapan 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi, isabetli bulunmamış olup, söz konusu hukuka aykırılıkların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün eşya müsaderesine ilişkin bölümünün çıkarılarak yerine gelmek üzere hükme ''Dava konusu kaçak akaryakıtın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollaması ile 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine'' ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.11.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2022/16782, K. 2024/10135, T. 20.11.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2022-16782-e-2024-10135-k-72b74670a7c4