Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/15426 E. 2026/5426 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/673 E. 2021/833 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında verilen kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.01.2024 tarihli ve 2023/7-302 Esas, 2024/7 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; etkin pişmanlık ihtarı yapılan sanığın, ödeme imkanının bulunmadığını beyan etmesi ve ödeme iradesinde bulunmaması karşısında, sanığın yanıltılmış sayılamayacağı cihetle, Tebliğname'de belirtilen görüşe iştirak edilmemiştir.

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanık müdafiin, UYAP üzerinden gönderdiği 31.03.2021 tarihli dilekçesinde duruşmaya katılamayacağına dair mazeret bildirerek, ödemeye ilişkin evrakları sunmak ve savunmasını hazırlamak üzere süre ve duruşmanın ertelenmesini talep etmesine rağmen, isteminin reddine veya kabulüne dair herhangi bir karar verilmeden savunma hakkı kısıtlanarak yargılamaya devamla hüküm kurulması ve aynı tarihli mazeret dilekçesinde sanığın ödeme yaptığı belirtilmekle Vergi Dairesi Müdürlüğüne müzekkere yazılarak sanık tarafından suça ilişkin ödeme yapılıp yapılmadığının sorulması yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,

2.Dava konusu kaçak eşyaların tamamının 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesi yerine yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 04.05.2026 tarihinde karar verildi.