Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/15063 E. 2024/399 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/461 E, 2021/495 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Karaisalı Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2015 tarihli ve 2014/173 Esas, 2015/38 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 80.00 TL adlî para cezasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 02.12.2020 tarihli ve 2019/23373 Esas, 2020/17616 Karar sayılı ilâmıyla "hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesine eklenen ikinci fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, sanık tarafından 02.02.2015 tarihinde ödenen bedel de göz önünde bulundurularak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin 2 nci fıkrası mucibince ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bozma ilamı üzerine, Karaisalı Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2015 tarihli ve 2014/173 Esas, 2015/38 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 6 ay hapis cezası ve 80.00 TL adlî para cezasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. Karaisalı Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2015 tarihli ve 2014/173 Esas 2015/38 Karar sayılı kararına o yer Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan itiraz üzerine, Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.10.2021 tarihli ve 2021/530 Değişik İş sayılı kararıyla itirazın kabulüne Karaisalı Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2015 tarihli ve 2014/173 Esas, 2015/38 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verilmiştir. 5. Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı üzerine Karaisalı Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2021 tarihli ve 2021/461 Esas, 2021/495 Karar sayılı kararı ile sanığın 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi; sanığın cezalandırılması yerine beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, kaçak sigaralar yönünden müsadere kararı verilmediğine ve re'sen gözetilecek hususlarla usul ve yasa aykırı hükmün bozulması talebine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Karaisalı Cumhuriyet savcılığının yazılı arama kararına istinaden sanığa ait bakkal dükkanında 247 paket paket gümrük kaçağı sigaranın ele geçirilerek muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır. 2. Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır. Suç tarihi itibarıyla eşyaların gümrüklenmiş değerinin 1.819,88 TL ve pek hafif değerde olduğu anlaşılmıştır 3. Sanığın alınan savunmasında sigaraları içmek amacıyla satın aldığını beyan ederek atılı suçu inkar ettiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE 1. 23.05.2014 tarihli arama kararında, 5271 sayılı Kanun'un 119 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinde belirtilen karar veya emrin geçerli olacağı zaman sürenin gösterilmemesi suretiyle yapılan aramanın hukuka aykırı olduğu, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyaların yasak delil niteliğinde olduğu sanığın aşamalarda sigarayı satmadığını içmek amacıyla bulundurduğunu beyan etmesi karşısında sanık hakkındaki beraat hükmünde hukuka aykırılık görülmemiş olup katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. Ancak; 2. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; suç konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken bu hususta karar verilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Karaisalı Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2021 tarihli ve 2021/461 Esas, 2021/495 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün (1) numaralı bendinden sonra gelmek üzere ''suç konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2024 tarihinde karar verildi.