Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/1141 E. 2025/14039 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2022/1141
Karar No
2025/14039
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/125 E. , 2021/59 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla ONANMASINA, 17.11.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın suça konu edilen bandrolsüz gümrük kaçağı sigaraları ile yakalandığı olayın yapılan yargılaması sonucu 5607 sayılı Kanun’un 3/18, 3/5, 3/10, 3/10-son, 3/22, TCK 62/1, 50/1-a, 52/2 52/4 maddeleri uyarınca neticede hapisten çevrilme 6.000,00 TL ve doğrudan verilen 500,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve sigaraların zoralımına dair verilen kararın temyiz incelenmesinde Dairemiz çoğunluk görüşünce kararın onanması ön görülmüş ise de, sanığın sübut bulan suçundan dolayı verilen cezada teşdit uygulamasının yerinde olmadığından ve bu yönüyle kararın bozulması gerekeceği düşüncesiyle karşı oy yazmak gerekmiştir.

Çünkü; Sanık ...’a isnad edilen suçla ilgili olarak İzmir 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 20.10.2015 tarih ve 2015/2897 D. İş sayılı adli arama kararına istinaden kolluk tarafından düzenlenen 20.10.2015 tarihli “Ev Arama, Tespit, Yakalama ve El Koyma” tutanağına göre sanığın evinde muhtelif markalarda 1300 paket (130 karton) bandrolsüz gümrük kaçağı sigara ele geçirildiği suça konu sigaralarla ilgili olarak düzenlenen Kaçak Eşyaya Mahsus Tespit Varakası (KEMTV)’na göre eşyanın gümrük vergilerinin 8.430,27 TL, gümrüklenmiş değerinin ise 10.380,27 TL olarak bildirildiği, sanık aşamalardaki savunmalarında sigaraları kullanmak için aldığını beyan ettiği, üzerine atılı suçla ilgili 5607 sayılı Kanun’un 5/2 maddesine göre kendisine önerilen ödeme gereğini yerine getirmediğinden etkin pişmanlıktan faydalanmadığı, kamu zararınıda gidermediği, suça konu eşyanın değerinin suç tarihi itibariyle pek hafif olarak kabul edildiği ve sanığın suçunun sübutu yönünden mahkemece kabulünün doğru olduğu anlaşılmış ise de; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 61. maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer , suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ve failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı unsurları dikkate alınması gerekmekte olup, tüm dosya kapsamına göre sanığın benzer olaylarla karşılaştırıldığında fiili, özellikle suç konusu eşyanın miktar ve değeri itibariyle eylem ile ceza arasındaki dengeyi bozacak şekilde alt sınırdan uzaklaşarak teşdit uygulanmasını gerektirmediği halde hakkaniyet ölçüleri ile bağdaşmayacak biçimde sanık hakkında temel ceza belirlenmesinde asgari hadden ayrılarak fazla ceza tayini, hukuka aykırı olduğu düşünülmüştür. Bu nedenle İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulması gerekir. 17.11.2025

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2022/1141, K. 2025/14039, T. 17.11.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2022-1141-e-2025-14039-k-bda7c35a0a36